Canal du Midi.

In de 17e eeuw was er een probleem in Frankrijk. De bestaande transporten met schepen moesten rond Spanje varen. Deze omweg van ongeveer 2500 km duurde ongeveer een maand. Een gevaarlijke reis door de oorlog tussen Frankrijk en Spanje.

De Romeinen en Leonardo da Vinci planden al een kanaal van de Atlantische oceaan via Toulouse naar de Middellandse zee. Alle plannen mislukten doordat een bergrug van 189 meter hoog overwonnen moest worden. In het Languedoc gebied was geen rivier die het kanaal zou kunnen voeden, zoals gebruikelijk in die tijd.

Pierre Paul Riquet, gepensioneerde belastingontvanger, groeide op in het gebied waar hij later het Canal du Midi zou bouwen. Als belastingontvanger kwam hij overal in het gebied, hij kende daarom het terrein door en door. Als kleine jongen hoorde hij al over de plannen voor het kanaal, maar het hoofdprobleem weerhield alle planmakers van de daadwerkelijke bouw ervan. Na zijn pensioen in 1662, ontwierp hij met zijn grondige kennis van het Languedoc gebied een kanaal dat gevoed zou moeten worden met een riviertje gelegen in de Zwarte Bergen, 30 kilometer verderop. In dat jaar ontmoette hij de Italiaan Francois Andreossy. Hij was civiel Ingenieur en had eerder aan kanalen gewerkt. Samen met hem ontwierp hij een voedingskanaal van de rivier naar het hoogste gedeelte van waar het kanaal moest komen.

In 1665 schreef Riquet Jean Baptiste Colbert aan met zijn plannen voor een kanaal. Hij was geïnteresseerd in het kanaal. Ook Lodewijk de 14e zag de mogelijkheden van een kanaal, voornamelijk voor militaire doeleinden. Een commissie kwam kijken naar de ideeën van Riquet. Als Riquet een test kanaal zou graven op eigen kosten, en daarmee de haalbaarheid van het project kon aantonen, zou het kanaal verder gebouwd mogen worden. Vol zelfvertrouwen betaalde hij zelf de aanleg van een testkanaaltje. De commissie was overtuigd en de bouw kon beginnen.

Het eerste project was de aanvoer van het water om het kanaal te voorzien van water. Er was alleen een klein probleem in de zomer. Een droge rivier. Riquet bedacht een enorm bassin waar het water opgeslagen kon worden om in droge tijden toch voldoende water naar het kanaal te kunnen laten stromen. Het bassin Saint Ferreol was het grootste bassin in die tijd. Het kan tot 7 miljoen kubieke meter water bevatten. In 1667 werd de eerste steen gelegd voor de dam. Hij is 13 meter hoog en 5 meter dik geworden.

Omstreeks 1668 was het probleem van de droge rivier in de zomer opgelost. Nu kon Riquet beginnen met het graven van het langste kanaal tot dan toe. Vanaf Toulouse werd met een theodoliet (voorloper van de huidige hoogtemeter) het traject vastgelegd.  Om een zo vlak mogelijk traject te verkrijgen werd om een vaste afstand het land gemeten en daar waar het minste hoogteverschil was een paaltje in de grond geslagen. Bij dat paaltje werd dan de theodoliet geplaatst en werd de volgende plaats uitgemeten. Bij het hoogste punt stroomt het voedingskanaal in het kanaal. Van hier stroomt het water gedeeltelijk naar de Atlantische oceaan en naar de Middellandse zee.

Voor elke meter kanaal wat gegraven moest worden moest 15 kubieke meter grond verplaatst worden. Door de tijdsdruk werden 12.000 arbeiders te werk gesteld aan het kanaal. Toen mannen schaars werden in het gebied nam Riquet ook vrouwen aan. Bij ziekte betaalde hij zelfs ziektegeld, uniek in die tijd. Na 9 jaar was ruim 180 kilometer van het kanaal klaar. Het laatste gedeelte richting Middellandse zee had ook zijn specifieke problemen. Het kanaal moest riviertjes kruisen. Door de wisselende waterstand van een rivier was een kruising geen optie. Riquet bedacht het eerste Pont Canal. Een brug over de rivier heen.

In het kanaal werd ook het langste stuk ononderbroken kanaal aangelegd. Met 56 kilometer nog steeds het langste stuk zonder sluizen in Frankrijk.  In 1676 was Riquet 72 jaar. De kosten van het kanaal waren toen al hoger dan geraamd. Zelfs Colbert keerde Riquet de rug toe. Het laatste gedeelte van het kanaal heeft Riquet uit eigen zak betaald. Daarvoor heeft hij al zijn bezittingen van hemzelf en van familie verkocht. Er werd dan ook wel gezegd dat Riquet een kanaal groef voor zichzelf en zijn familie in te verzuipen.

In het voorjaar van 1680 sterft hij na een kort ziektebed. Hij zal nooit zijn levenswerk voltooid zien worden. Zijn zoon Jean Matthias Riquet trad in de voetsporen van zijn vader en maakt de laatste 5 kilometer van zijn vaders trots af. In totaal werd er ongeveer 7 miljoen kubieke meter grond verplaatst, 63 sluizen en 130 bruggen gebouwd. De kosten bedroeg uiteindelijk 50 miljoen goudfrank. De familie Riquet zal nog 200 jaar met het tolgeld,  de torenhoge schuld van Pierre Paul afbetalen. Na 15 jaar krijgt de voormalige belastingontvanger dan toch zijn gelijk. Het Canal du Midi is gerealiseerd.

Zie ook de pagina's
Tunnel Malpas	Mobiel aquaduct Libron
Ronde sluis bij Agde	Trapsluis Fonseranes

  Maak uw keuze. ---------- Canal de Bourgogne Canal de Briare Canal de la Marne a la Saone Canal de la Marne au Rhin Canal de la Somme Canal de L'est branche Sud Canal de Loing Canal de L'Oise a L'aisne Canal de Neufossé Canal de St Quintin Canal de Digoin a Roanne Canal du Centre Canal du Midi Canal du Nivernais Canal du Nord Canal laterale a la Loire Rhone Saone